Biometan w Europie: od Danii po Włochy – historia branżowego sukcesu

Francja i Niemcy to kraje z największą liczbą instalacji biometanowych w Europie, posiadające odpowiednio około 760 i 260 działających zakładów.

• Francja

Francja zdecydowanie przewodzi rozwojowi biometanu w Europie pod względem liczby instalacji. W 2025 roku kraj ten przekracza 760 działających zakładów, w porównaniu z 675 w roku 2024 i 477 w 2022, co oznacza wzrost o 59% w ciągu trzech lat.
Choć to właśnie Francja dysponuje największą infrastrukturą na kontynencie, średnia wielkość instalacji oraz jej łączna moc — około 16,7 TWh/rok lub 1,67 mld m³/rok w 2025 — pozostają umiarkowane na tle innych państw europejskich.
Dojrzałość sektora oraz wysoka liczba instalacji potwierdzają bardzo zaawansowany rozwój biometanu we Francji na tle pozostałych krajów Europy.

• Niemcy

Niemcy zajmują drugie miejsce w Europie pod względem liczby instalacji, z około 260 działającymi zakładami w 2025 roku — liczba ta pozostaje stabilna od 2022 r. Ich zainstalowana moc jest znacząca i wynosi około 13,8 TWh/rok lub 1,38 mld m³/rok. Niemieckie instalacje są na ogół większe niż francuskie, a kraj dysponuje dobrze rozwiniętą i gęsto połączoną siecią.
Niemcy rozpoczęły rozwój tego sektora ponad 40 lat temu, co zapewnia im solidne zaplecze techniczne i regulacyjne, choć obecnie rozwój postępuje wolniej niż w rynkach wschodzących, takich como Włochy czy Hiszpania. Sektor niemiecki należy do najbardziej stabilnych pod względem całkowitej produkcji, lecz jest mniej dynamiczny w zakresie nowych instalacji, oczekując na większą jasność co do systemów wsparcia.

Dania wyróżnia się niezwykle efektywnym i ambitnym modelem: już dziś produkuje blisko 50% krajowego zużycia gazu z biometanu, a jej zaangażowanie w rozwój sektora jest znaczące — planowane inwestycje przekraczają 3,14 mld euro, a dodatkowa moc szacowana jest na 10,3 TWh/rok do końca 2030 r., według danych EBA.
Dania łączy stosunkowo duże i nowoczesne instalacje — o średniej produkcji 136 GWh/rok lub 1 468 Nm³/godz. — z wysokim poziomem integracji z siecią gazową. Ten przykład pokazuje, w jaki sposób niewielki, lecz dobrze zorganizowany kraj może osiągnąć poziom zastępowania gazu kopalnego znacznie wyższy od średniej europejskiej.

W Polsce i w krajach Europy Wschodniej sektor biometanu znajduje się wciąż na wczesnym etapie rozwoju — funkcjonują jedynie kilkadziesiąt instalacji, a produkcja pozostaje niewielka w porównaniu z istniejącym potencjałem.
W Polsce przewiduje się inwestycje przekraczające 1,09 mld euro oraz wzrost mocy produkcyjnych o około 3,1 TWh rocznie, zgodnie z danymi EBA. Region ten charakteryzuje się ogromnym potencjałem dzięki dużej dostępności biomasy oraz wysokiej zależności od paliw kopalnych, takich jak węgiel, co sprawia, że biometan stanowi strategiczną, lecz wciąż niewykorzystaną możliwość.

Włochy należą do najbardziej dynamicznych i najszybciej rozwijających się rynków biometanu w Europie. Kraj przeszedł od mniej niż 10 instalacji w 2018 roku do ponad 137 w 2025 roku, co oznacza wzrost o 315% w ciągu trzech lat. Aktualna produkcja wynosi około 9,25 TWh rocznie, a jasno wytyczona ścieżka rozwoju zakłada osiągnięcie 55 TWh do 2030 r.
Włochy dysponują solidnym systemem wsparcia, wspieranym przez fundusze europejskie (PNRR). Tak szybki rozwój wynika z potrzeby zmniejszenia silnej zależności od gazu ziemnego, który wciąż stanowi ponad 40% krajowego miksu energetycznego.

Hiszpania, mimo que es el tercer país con mayor potencial de biometano en Europa (około 163 TWh rocznie), znajduje się nadal na wczesnym etapie rozwoju — działa tam zaledwie 15 instalacji. Obecna produkcja jest marginalna w porównaniu z krajami liderującymi, choć szacuje się, że w przygotowaniu znajdują się setki projektów.
Brak systemów wsparcia i liczne bariery administracyjne spowalniały dotychczasowy rozwój sektora, mimo że Hiszpania dysponuje potencjałem pozwalającym na pokrycie nawet blisko 50% krajowego zapotrzebowania na gaz. Kraj zaczyna przyciągać nowe inwestycje i wprowad